In detail

Die hipochondria: die denkbeeldige pasiënt

Die hipochondria: die denkbeeldige pasiënt

die hypochondria Dit is in wese 'n houding wat die individu in die gesig staar as gevolg van siekte. Die hipochondriacale persoon word voortdurend onderwerp aan 'n deeglike en besorgde analise van hul basiese fisiologiese funksies, en hy dink daaraan as 'n bron van veilige biologiese siekte.

inhoud

  • 1 Eienskappe van hipochondria
  • 2 Simptomatologie van hipochondria
  • 3 Diagnose van hipochondria
  • 4 Behandeling van hipochondria

Eienskappe van hipochondria

Die belangrikste kenmerk van hipochondria is die bekommernis en vrees vir lyding, of die skuldigbevinding aan 'n ernstige siekte, uit die persoonlike interpretasie van 'n liggaamlike gewaarwording of ander teken wat op die liggaam voorkom. Dit kan byvoorbeeld voorkom by moesies, klein wonde, hoes, selfs hartklop, onwillekeurige bewegings, of nie baie duidelike sensasies nie. Alhoewel die dokter u verseker dat hy niks het nie, bly die hipochondriac net 'n rukkie kalm, maar sy kommer kom weer terug.

die katastrofiese interpretasie van liggaamstekens wat die individu die meeste weglaatbaar is, is die meganisme wat hipochondria veroorsaak. Dit is bekend dat hierdie afwyking dikwels 'n gesinsomgewing beïnvloed, dit wil sê dat verskeie gesinslede geneig is om aangetas te word. Daar is veral families wat sensitief is en baie geneig is tot die interpretasie van die tekens van siektes op alle lewensterreine. Op hierdie manier leer lede van dieselfde gesin om enige liggaamsteken negatief te interpreteer en assosieer dit dit met angs, angs of angs.

Ons moet nie uitsluit dat 'n hipochondriacale persoon regtig siek is nie. Wat hy doen, is sy aandag gereeld op ligte of denkbeeldige simptome (duiseligheid, hoofpyn, ens.), En nie op die belangrikste dinge nie. Net so kan die hipochondriac, deur sy emosionele aandag op 'n spesifieke biologiese funksie te fokus, uiteindelik organiese simptome vorm (psigosomatiese reaksies).

Simptomatologie van hipochondria

Ons word gekonfronteer met 'n versteuring wat baie gereeld met die angs, so Die belangrikste simptoom van hipochondria is die oordrewe bekommernis wat hy vir sy gesondheid ervaar. Die hipochondriac mediteer voortdurend op sy simptome, eg of denkbeeldig, en word bewus van funksionele tekens wat normaalweg aan bewussyn ontsnap (intensiteit van hartklop, spysverteringsfunksies, ens.). U kan u kliniese beeld met indrukwekkende subtiliteit beskryf, en die omvang van elk van u fisieke simptome herhaaldelik toelig. Die aandag van die hipochondriac fokus nie net op die bestudering van jouself nie (die polsslag, temperatuur, aantal asemhalings per minuut en bloeddruk word verskeie kere per dag geneem), maar ook op die hoeveelheid en samestelling van voedsel. Dit weet met watter waters dit die spysvertering beter maak, watter mate van ventilasie of temperatuur daarby pas, ens.

In hipochondria verwys die bekommernis van die pasiënt na liggaamsfunksies (hartklop, sweet of peristaltiese bewegings), geringe fisieke afwykings (klein wonde, hoes af en toe) of vae en dubbelsinnige fisiese sensasies (moeg hart, pynlike are ...). Die individu skryf hierdie simptome of tekens toe aan 'n gevreesde siekte en is baie bekommerd oor sy toestand. Maar in werklikheid is daar geen mediese siekte wat verband hou met die simptome nie, en as die pasiënt werklik siek is, hou sy siekte nie verband daarmee nie.

Diagnose van hipochondria

Die hipochondria moet onderskei word van die feit dat dit kommerwekkend is; In hipochondria is die ongemak beduidend en beïnvloed dit die werk, sosiale of ander belangrike areas in die lewe van die onderwerp. Daar moet ook in ag geneem word dat die duur van die simptomatologie minstens 6 maande duur voordat die genoemde siekte gediagnoseer word.

Daar moet seker gemaak word dat die pasiënt nie regtig enige liggaamlike siekte het nie. As dit eers uitgesluit is, is dit gerieflik om die moontlikheid van 'n sielkundige afwyking te bestudeer as die pasiënt met angs, bekommernis en twyfel oor sy gesondheidstoestand voortgaan.

Die diagnostiese navorsingskriteria (ICD 10) vir hipochondria spesifiseer hulle dat daar 'n oortuiging moet wees van "ly aan hoogstens twee belangrike mediese siektes" en vereis dat ten minste een daarvan korrek moet wees en spesifiek benoem moet word deur die persoon wat die hipochondriakstoornis aanbied.

In psigiatrie verskyn die hipochondriak-houding as 'n simptoom in sommige vorme van endogene depressie, veral in onwillekeurige melancholie (depressie van bejaardes). Dit kan ook in sommige gevalle die kenmerke van 'n waanontwikkeling, van hipochondriakale inhoud, in die sogenaamde paranoia verkry. hipokondriese. 'N Hele aantal neurotika, histeriese, neurasteniese, organoneurotiese en psigosomatiese pasiënte, belig in hul algemene kliniese beeld hipochondriakale houding.

Hipochondria behandeling

In sommige gevalle word dit gebruik psigo-aktiewe middels aanvanklik om die angstige simptome so belangrik dat hierdie pasiënte ly.

Saam kan u a gebruik kognitiewe gedragsielkundige terapie, wat die verlies van angs en vrees vir siektes wat die hipochondriac voel, bevorder.

Aanvanklik word hy gevra om nie na die dokter se kantoor of na die hospitaal se noodgevalle-afdeling te gaan nie en ook nie oor gesondheid of siekte te praat nie. Hiervoor is die samewerking van die gesin van die pasiënt baie gerieflik, aangesien hulle moet verstaan ​​dat hulle 'n werklike probleem het, hoewel nie die een wat die pasiënt verwys nie, maar 'n ander ewe kommerwekkend. Sodra hierdie raamwerk buite die konsultasie gevestig is, begin die sielkundige behandeling self.

Soos ons reeds gesê het, bestaan ​​die basiese behandeling uit vrees vir siekte verloor en tot die dood toe. Baie kere word die angs wat veroorsaak word deur die gedagte om siek te word, as 'n onaangename en onbeheerbare gewaarwording, die sneller vir sulke vrees. Om die verdwyning van hierdie vrees te bewerkstellig, word desensitisering in die verbeelding gebruik om situasies te vrees en te vermy, sodat die pasiënt hulle uiteindelik sonder angs en sonder vrees kan nader.

Die pasiënt kan dan begin om sy liggaamlike gewaarwordinge weer te interpreteer en ook die gevoelens wat aangenaam of neutraal is te voel, en sy liggaam hou op om 'n bron van pyn of vrees te wees en kan 'n opwekker van plesier en vertroue word.

Laastens word daar gewerk sodat die pasiënt suksesvol is met ander probleme wat in hul daaglikse lewens voorkom: moeilike besluite neem, van werk verander, skeidingsens. Daar word probeer om dit te vermy, sodat in die toekoms situasies van depressie of voortdurende kwaad word wat veroorsaak dat hy in sy hipochondriakale probleme kan val.

Teken hier in by ons YouTube-kanaal